پادکست فارسی انسانک سلسله جستارهایی [۱] شفاهی متکی بر تأمل [۲] در تجربیات زیسته [۳] به روایت حسام ایپکچی [۰] است.
ریشه انسانک را باید در سالهای دور جُست اما رویش پادکست به روزهای پایانی زمستان نود و هشت و آغاز قرنطینه و خانهمانی بازمیگردد. انسانک سِیر بیقرارانهای در رخدادهای بیوقفه و گونهگون زندگی است؛ بنابراین چه از حیث موضوع و چه شمایل ارائه اپیزودها، تابع خطی ثابت نیست.
موضوع آن، گاه یک مکالمه تلفنی، گاه نمایش صوتی و گاه یک جستار نظری است. بنابراین به هر شکل که میل دارید بشنوید اما، ترجیح بر شنیدن به ترتیب حوادث است.
[۱] : آن چیزی که نه مقاله است و نه داستان، نه بیانیه علمی است و نه متن تخیلی، بلکه افشای درونیات نویسنده است.
[۲] : تأمل. [ت َ ءَم ْم ُ](ع مص) نیک نگریستن. (دهخدا)
[۳] : آگاهی حاصل از مواجهه با رخدادها و پدیدارها
[۰] : یک خودم ِ محض که انسانک سلوک تفکری اوست


28 – برای آرزوهایت
همین حالا، آرزو داشتم که جهان مشتش را باز کند و ببینم یک غافلگیری ِشاد ِنامنتظره کف دست دارد. به همین قصد برای دوستانم، اپیزود بیست و هشتم را در روز و ساعت و وقتی که منتظرش نیستند تقدیم میکنم، شاید برای کسی از شما یک غافلگیری ِشاد ِنامنتظره بود. شنیدن این اپیزود کوتاه را […]
27- مرز من، بدن
در اپیزود بیست و هفتم، «بدن» را با عمقی کمی بیش از معمول، مرور کردیم. مطالب این اپیزود در هفت ایستگاه بیان شده و بهجهت تعدد مباحث مطرحشده و عبور سریع از کنار مباحثی بسیار جدی، شنیدن آن نیازمند تأمل و دقتی بیش از معمول است. شاید همراه داشتن کاغذ و خودکار بتواند برای محفوظ […]
26 – سقود
زمین، هستهای گداخته دارد که هیچ کس را راه به آن نیست اما تمام زندگی پوسته، بر حول آن تنور درونی میگذرد. هریک از ما یا لااقل برخی از ما، هسته گداختهای در درون داریم. اپیزود بیست و ششم، آن تنور درونی من است. به همه تقدیمش میکنم اما کسی را به شنیدنش دعوت نمیکنم. […]