54 ـ کایْروس (زمان شخصی)

. جنگ کی تمام می‌شود!؟ اگر دقایق زیادی به این سؤال فکر می‌کنید، این اپیزود می‌تواند برایتان اندیشیدنی و شنیدنی باشد. اپیزود پنجاه‌وچهارم، دومین قدم از فصلِ انسانکِ سپید است که در دوره جنگ ضبط و تقدیم می‌شود. همان‌طورکه در آغاز این فصل عرض کردم، به‌جهت محدودیت در فضا و زمان، امکان پردازش صدا و […]

53 ـ و… تن!

  این اپیزود در ساعت‌های اولیه جنگ ضبط شد و سرآغاز فصل جدیدی از پادکست انسانک است – که البته امید دارم این فصل بسیار کوتاه باشد – و در آن به «تجربه جنگ» با عمقی کمی بیش از معمول می‌پردازم. نام این فصل از انسانک را،‌ *انسانکِ سپید* گذاشته‌ام به امید صلح برای اهل […]

۵۲ – کار

اپیزود پنجاه و دوم، سومین اپیزودی است که به اندیشیدن در کلمه اختصاص دارد. بعد از دو کلمه «آفرین» و «بخشیدن»، حالا به سراغ سومین کلمه – یعنی کار – خواهم رفت. قبل از توضیح در مورد متن اپیزود به این پرداخته‌ام که چرا کلمات اهمیت دارند. مسیر سخن در این اپیزود چهار بخش است: […]

پادکست فارسی انسانک

پادکست فارسی انسانک سلسله جستارهایی [۱] شفاهی متکی بر تأمل [۲] در تجربیات زیسته [۳] به روایت حسام ایپکچی [۰] است.

ریشه انسانک را باید در سال‌های دور جُست اما رویش پادکست به روزهای پایانی زمستان نود و هشت و آغاز قرنطینه و خانه‌مانی بازمی‌گردد. انسانک سِیر بی‌قرارانه‌ای در رخدادهای بی‌وقفه و گونه‌گون زندگی است؛ بنابراین چه از حیث موضوع و چه شمایل ارائه اپیزودها، تابع خطی ثابت نیست.

موضوع آن، گاه یک مکالمه تلفنی، گاه نمایش صوتی و گاه یک جستار نظری است. بنابراین به هر شکل که میل دارید بشنوید اما، ترجیح بر شنیدن به ترتیب حوادث است.

[۱] : آن چیزی که نه مقاله است و نه داستان، نه بیانیه علمی است و نه متن تخیلی، بلکه افشای درونیات نویسنده است.

[۲] : تأمل. [ت َ ءَم ْم ُ](ع مص) نیک نگریستن. (دهخدا)

[۳] : آگاهی حاصل از مواجهه با رخدادها و پدیدارها

[۰] : یک خودم ِ محض که انسانک سلوک تفکری اوست