غروب دوم اسفندماه نود و هشت، زمانی که بنا به دستور پزشکی متوجه شدم که باید تا مدت نامعلومی را در خانه بمانم و به سبب شیوع کرونا ناگزیر به یک حبس خانگی خواهم بود، در گیجی مبهمی به سر می‌بردم. صبح فردا – شنبه – به شرکت اعلام کردم که امکان همراهی ندارم و آنها که از سوابق موضوع با خبر بودند فقط شنیدند و پذیرفتند.

شاید به عمد در جمع کردن وسایلم تعلل داشتم. حتی همه وسایلم را هم برنداشتم و فقط یه قدر یک کوله، دفتر و کتاب و لپ تاب و آنچه که ضروری است. از جمله میکروفون ارزان قیمتی که چهارشنبه قبل خریده بودم و تمام مسیر برگشت به خانه (که حدود چهل و پنج دقیقه طول کشید) به این فکر میکردم که چطور باید این مدت نامعلوم را در خانه سپری کرد.

دو هفته طول کشید تا کارکردن با نرم افزارهای ویرایش صدا را یاد بگیرم. آنهم به حد اجمالی وفقط در این حد که بتوانم نویز صدا را بگیرم. برای اولین تجربه یک دکلمه ضبط کردم. بعد یکی دو روزی زمان برد تا بتوانم موسیقی زمینه به آن اضافه کنم. ضبط اپیزود صفر پادکست انسانک نزدیک یک هفته زمان برد! یعنی برای هر دقیقه، بیش از چند ساعت و این یک زمانبندی افتضاح بود.

طراحی کاور پادکست انسانک نزدیک به سه روز زمان برد. البته بیشتر ایده پردازی بود که وقتم را گرفت و الا پیاده سازی آن یک صبح تا ظهر انجام شد. سرانجام رسیدیم به قسمت بسیار طافت فرسای ماجرا. انتشار پادکست برای من که هیچ چیزی از آن نمیدانستم واقعا بغرنج تر از چیزی بود که فکرش را می‌کردم. شاید نزدیک به یک هفته وقت صرف شد تا بتوانم به جمعبندی برسم و در پادگیرها شناخته شوم که البته هنوز هم در این مسیر کاستی هایی باقی است.

حالا همه چیز مهیا بود اما انسانک نیازمند یک وب سایت هم بود. دامین انسانک را از قبل خریده بودم اما نه برای پادکست یعنی اصلا قرار نبود که انسانک به یک پادکست تبدیل شود. دو سه روزی زمان برد تا بتوانم ایندکس سایت را سر و سامان بدهم و البته هنوز هم سایت کامل نیست. طبیعتا وقتی همه کارها را یکنفره انجام بدهیم خیلی چیزها ایده ال نیست اما این ایام نیازدارم که یاد بگیرم و صرف وقت در کارهای پادکست برایم لذت بخش، یا شاید تسکین بخش است.

این پست را به مرور در روزهای بعد نوشته‌ام اما به یاد سوم اسفند که سرآغاز خانه گزینی بود، تاریخ انتشارش را سوم اسفند تنظیم کرده‌ام. تجربیات بعدی ام را به مرور اضافه خواهم کرد.

5 پاسخ
  1. Maryam.m
    Maryam.m گفته:

    ازتون خیلی خیلی تشکر میکنم من الان سه روزی هست که پادکست انسانک رو دارم گوش میدم و هر اپیزودش رو که گوش میدم واقعا منو به فکر فرو میبره و مطالب رو نت برداری میکنم تو یه دفتر . ازتون متشکرم 🌻

    پاسخ
  2. سینا
    سینا گفته:

    با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما
    بعد از شنیدن قسمت های ۱۵ و ۱۶ پادکست انسانک تصمیم گرفتم از ابتدا به این پادکست گوش کنم و در همان قسمت صفر سوالی ذهنمو مشغول کرد که با شما در میان میذارم، جدای از تعبیر زیبای شما از واژه انسانک و دعوت به غور در مورد علت این نام گذاری توسط پیشینیان، متاسفانه بنده نتوانستم اطلاعات دقیقی از ریشه شناسی این واژه پیدا کنم تنها مطلب موجود به نقل از دهخدا بود که نقل به مضمون میکنم : “مردمک آن را بدین سبب گویند که صورتی کوچک به شکل آدمی در آن می نماید”
    خوشحال میشم اگر در این زمینه مطلع هستید بنده رو آگاه کنید و سوال اصلی بنده این است که تاریخ پیدایش این واژه قبل از شناخت نحوه عملکرد این عضو در چشم بوده یا بعد از آن؟
    ممنون از شما

    پاسخ
    • حسام الدین ایپکچی
      حسام الدین ایپکچی گفته:

      سلام
      از حکمت نام گزینی مردم برای حفره داخل چشم تعابیر ذوقی دارم که بخشی در اپیزود صفر عرض شد اما مستند یا کتابی پیدا نکردم. هرچه هست محدود به زبان فارسی و عربی نیست و عبارت انگلیسی مردم چشم هم
      Pupil به People
      بسیار نزدیک است و احتمالا از نگاه یک زبان شناس، قابل تحقیق و توضیح است

      پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *